Wybielanie zębów Warszawa — lampą i nakładkami

Preparaty stosowane w gabinecie działają poprzez rozkład związków barwnych w tkankach zęba, nie poprzez ścieranie szkliwa. Stężenie 6% nadtlenku wodoru to górna granica dopuszczona przepisami unijnymi właśnie ze względu na bezpieczeństwo. Żel stosowany w Q-dent zawiera dodatkowo hydroksyapatyt wspierający remineralizację szkliwa. Warunkiem bezpieczeństwa jest wykonanie zabiegu na wyleczonym uzębieniu i pod kontrolą lekarza — dlatego kwalifikacja jest obowiązkowa.

Przepisy dopuszczają maksymalnie 6% nadtlenku wodoru w preparacie, a pierwsze zastosowanie musi odbyć się u lekarza dentysty. Przy takim limicie nie można zwiększyć siły preparatu — można wydłużyć czas jego kontaktu ze szkliwem. Zabieg gabinetowy to trzy cykle po 10 minut, nakładki to 4–6 godzin dziennie przez dwa tygodnie, najczęściej na noc. Oba etapy dostarczają tę samą dopuszczoną dawkę, tylko rozłożoną inaczej w czasie.

Nie deklarujemy konkretnej liczby odcieni, ponieważ wynik zależy od rodzaju przebarwień, wyjściowego koloru zębów i budowy szkliwa. U jednego pacjenta różnica jest wyraźna, u innego subtelna. Liczby podawane w materiałach marketingowych pochodzą zwykle z badań prowadzonych na preparatach o stężeniach niedopuszczonych obecnie w Unii Europejskiej i nie odpowiadają temu, co można uzyskać dzisiaj.

Zabieg nie wymaga znieczulenia. Najczęstszym odczynem jest przejściowa nadwrażliwość na bodźce termiczne, która ustępuje samoistnie. Preparat gabinetowy zawiera azotan potasu ograniczający ryzyko nadwrażliwości, a lampa pracuje w trzech ustawieniach mocy, co pozwala dostosować zabieg do pacjenta z wrażliwymi zębami. Jeżeli nadwrażliwość w trakcie zabiegu jest silna, zabieg zostaje przerwany.

W większości przypadków tak, przy odpowiednim przygotowaniu. U pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością zalecamy stosowanie preparatu remineralizującego jeszcze przed rozpoczęciem wybielania. Zabieg gabinetowy wykonujemy na niższym ustawieniu mocy lampy. Jeżeli nadwrażliwość pojawi się w trakcie kuracji nakładkowej, pacjent wprowadza preparat remineralizujący do nakładek zamiast żelu i robi jedno- lub dwudniową przerwę. Odsłonięte szyjki zębowe i zaawansowane starcie szkliwa wymagają osobnej oceny.

Nie. Badania kliniczne wskazują, że skuteczność wybielania u palaczy i osób niepalących jest porównywalna, podobnie jak ryzyko nadwrażliwości. Różnica dotyczy trwałości — u palaczy kolor jest mniej stabilny w czasie. Utrzymanie efektu wymaga regularnej higienizacji usuwającej przebarwienia nazębne pochodzące z dymu tytoniowego.

Wybielanie działa wyłącznie na tkanki własne zęba. Wypełnienia kompozytowe, korony, licówki i mosty nie zmieniają koloru — po zabiegu mogą więc odróżniać się od rozjaśnionych zębów. Jeżeli takie uzupełnienia znajdują się w strefie estetycznej, plan leczenia obejmuje zwykle ich wymianę po ustabilizowaniu się koloru. Kolejność ma znaczenie: najpierw wybielanie, potem dobór koloru odbudowy.

Zabieg gabinetowy wykonywany jest jednorazowo i efekt jest widoczny bezpośrednio po wizycie. Jeżeli plan obejmuje również nakładki, potrzebna jest dodatkowa wizyta na pobranie wycisków, a same nakładki wykonywane są w laboratorium przez kilka dni roboczych. Kuracja nakładkowa trwa następnie około dwóch tygodni w domu.

Taki jest górny limit dopuszczony rozporządzeniem 1223/2009 dla preparatów do wybielania zębów. Preparat stosowany w Q-dent powstaje ze zmieszania dwóch żeli bezpośrednio przed zabiegiem — dopiero po zmieszaniu osiąga docelowe stężenie 6%, czyli maksimum dopuszczone prawem. Preparaty o wyższych stężeniach, spotykane w materiałach z rynku amerykańskiego, nie mogą być stosowane w Unii Europejskiej.

Nie metodą opisaną na tej stronie. Ściemnienie zęba po leczeniu kanałowym ma inną przyczynę niż przebarwienia zewnętrzne — barwniki pochodzące z rozpadłej miazgi i materiałów wypełniających znajdują się w zębinie, wewnątrz zęba, a nie na powierzchni szkliwa. Preparat nałożony z zewnątrz do nich nie dociera. W takich przypadkach stosuje się wybielanie wewnętrzne: preparat wprowadzany jest do komory zęba i wymieniany podczas kolejnych wizyt. Metoda dotyczy wyłącznie zębów po prawidłowo przeprowadzonym leczeniu kanałowym; kwalifikacja wymaga oceny stanu wypełnienia kanałowego, zwykle na podstawie zdjęcia RTG.

Nie. Białe plamy to obszary odwapnionego szkliwa — powstają po leczeniu ortodontycznym, przy fluorozie, hipomineralizacji szkliwa lub jako wczesna zmiana próchnicowa. Wybielanie rozjaśnia całą powierzchnię zęba równomiernie, więc plama pozostaje widoczna, a przez pierwsze dni po zabiegu bywa nawet wyraźniejsza. Stosuje się tu inną metodę: infiltrację żywicą, która wnika w porowate szkliwo i wyrównuje sposób odbijania światła, przez co plama przestaje odróżniać się od otoczenia. Zabieg jest mikroinwazyjny — usuwana warstwa szkliwa ma grubość poniżej 0,03 mm. Jeżeli plamy występują razem z ogólnym przyciemnieniem zębów, oba zabiegi można zaplanować w jednym leczeniu; kolejność ustala lekarz na konsultacji.

W pierwszych dwóch tygodniach, kiedy kolor się stabilizuje, zalecamy ograniczenie produktów silnie barwiących: kawy, herbaty, czerwonego wina, soków owocowych, buraków, curry i sosów na bazie pomidorów. Dotyczy to również palenia tytoniu. Szczegółowe zalecenia pacjent otrzymuje po zabiegu.